Canal+ premiery filmowe od 29 listopada do 5 grudnia 2014

prawdziwa historia krola skandaliW Canal+ obejrzymy: brytyjski komediodramat „Prawdziwa historia króla skandali”, najnowszy film Romana Polankiego „Wenus w futrze”, horror „Głębia ciemności”, francuski dramat „Młoda i piękna” oraz skandynawski kryminał „Kobieta w klatce”.CANAL

 

 

CYKL: ONI ZMIENILI ŚWIAT

PREMIERA: CANAL+, sobota, 29 listopada 2014, 22:00

PRAWDZIWA HISTORIA KRÓLA SKANDALI (The Look of Love)

Komediodramat, biograficzny, Wielka Brytania, USA, 2013

Reżyseria: Michael Winterbottom

Obsada: Steve Coogan, Imogen Poots, Anna Friel, Tamsin Egerton, David Walliams, Chris Addison, Rusty Humphries

prawdziwa historia krola skandaliLondyn, koniec lat 50. XX wieku. Paul Raymond (Steve Coogan) i Jean (Anna Friel) są szczęśliwym małżeństwem z dwójką dzieci. On, po kilku latach prób zrobienia kariery w show biznesie jako jasnowidz, otwiera przy Walker’s Court swój kultowy „Revuebar”. Ona pracuje jako choreograf tamtejszych rewii. Ich związek ma otwarty charakter – Jean przymyka oko na liczne romanse męża. Do czasu, gdy Raymond poznaje na jednym z przesłuchań Julię Rosamund Harrison, która wkrótce staje się Fioną Richmond (Tamsin Egerton). Pod pseudonimem St. George Fiona publikuje w „Men’s Only”, jednym z pism erotycznych imperium wydawniczego, w które Raymond inwestuje po obaleniu w 1968 roku cenzury Lorda Szambelana. Małżeństwo Jean i Paula rozpada się. Po 7 latach odchodzi od niego również Fiona. Najważniejszą kobietą w życiu Raymonda zawsze była i pozostaje córka Debbie (Imogen Poots), której planuje wszystko przekazać. Nie rozumie, dlaczego 36-letnia Debbie przedawkowuje heroinę. Od jej śmierci Paul Raymond żyje w odosobnieniu.

– Paul Raymond był prawdziwym pionierem europejskiego podejścia do seksu w tym kraju, w czasach, gdy ludzie byli bardzo, ale to bardzo purytańscy w tym względzie – mówił o swoim bohaterze Steve Coogan, który w 2013 odniósł wielki sukces jako współscenarzysta i aktor w nominowanej do czterech Oscarów „Tajemnicy Filomeny” Stephena Frearsa.

Reżyserem filmowego portretu czołowego brytyjskiego skandalisty jest Michael Winterbottom, twórca m.in. również opartej na faktach „Ceny odwagi” z Angeliną Jolie czy „Drogi do Guantanamo”, nagrodzonej m.in. Srebrnym Niedźwiedziem na 56. Festiwalu Filmowym w Berlinie. Przy okazji „Prawdziwej historii króla skandali” reżyser i Steve Coogan spotkali się na planie po raz czwarty. Współpraca tego duetu rozpoczęła się w roku 2002 filmem „24 Hour Party People”, komediodramatem, pokazującym chaotyczny rozkwit sceny muzycznej Manchesteru na przełomie lat 70. i 80. XX wieku. Ta współpraca zaowocowała „Tristram Shandy – Wielką ściemą” oraz projektem „The Trip” i „The Trip to Italy”, doskonale przyjętymi przez krytykę sitcomami, przekształconymi również w filmy fabularne.

Filmowa biografia Paula Raymonda poświęca dużo miejsca jego relacjom z trzema najważniejszymi kobietami jego życia, z których najbardziej kochał córkę Debbie. Wcieliła się w nią Imogen Poots, znan z takich produkcji, jak „28 tygodni później”, „Ja i Orson Welles” Richarda Linklatera czy „Pęknięcia” Jordana Scotta. Matkę Debbie i żonę Raymonda zagrała Anna Friel, utalentowana aktorka filmowa i teatralna, pamiętana m.in. z „Londyńskiego bulwaru” z Keirą Knightley i Colinem Farrellem, „Jestem bogiem” z Bradleyem Cooperem czy komedii Woody’ego Allena „Poznasz przystojnego bruneta”. W roli wieloletniej kochanki Paula Raymonda, Fiony Richmond wystąpiła Tamsin Egerton, która zwróciła na siebie uwagę widzów rolą Chelsea w filmie „Dziewczyny z St Trinian” z udziałem Ruperta Everetta i Colina Firtha.

Autorem zdjęć do „Prawdziwej historii króla skandali” jest polski operator Hubert Taczanowski, który pracował m.in. przy takich filmach, jak „Wojna płci”, ekscentrycznej komedii z udziałem Christiny Ricci i Lisy Kudrow czy „Debiutant” z Sigourney Weaver i Johnem Ritterem. Filmy ze zdjęciami Huberta Taczanowskiego, pokazywane na festiwalach filmowych w Sundance, Wenecji, Toronto, Edynburgu i Berlinie, odnoszą także sukcesy kasowe. „Prawdziwa historia króla skandali” zebrała w większości pozytywne recenzje. „Empire” pisało: „Winterbottomowi udało się stworzyć wybitnie brytyjski i poruszający film”, „New York Post” docenił główną rolę: „Steve Coogan jest wyśmienity, a sam film fascynujący”. Wtórowało im „Variety”: „Dynamiczne tempo narzucone przez Winterbottoma i jego oryginalne rozwiązania, nasycają film energią, zaś Coogan niesie ten film na swoich barkach od początku do końca”.

Kilka słów o Paulu Raymondzie

Pochodzący z robotniczej rodziny z Liverpoolu Geoffrey Anthony Quinn przyjechał do Londynu tuż po wojnie z pięcioma szylingami w kieszeni. W 1992 roku, kiedy zmarła jego córka, został ogłoszony najbogatszym Brytyjczykiem. W chwili śmierci w 2008 roku oficjalny majątek „króla Soho” oszacowano na 650 milionów funtów.

Wkrótce po przybyciu do stolicy zmienił nazwisko na Paul Raymond. Przez kilka lat pracował w branży rozrywkowej. Prowadził nawet show pod pseudonimem Pan i Pani Tree, udając jasnowidza. Potem wpadł na genialny pomysł. Udało mu się znaleźć lukę w datującym się jeszcze na XIX wiek prawie, nakazującym, żeby roznegliżowane modelki można było w oglądać jedynie w statycznych pozach. Prawo nie wspominało o prywatnych klubach, do których wstęp mieli tylko posiadacze kart. W 1958, wieku 33 lat, Raymond otworzył wiec pierwszy w Wielkiej Brytanii klub ze striptizem, do którego w pierwszym roku istnienia zapisało się 45 tysięcy członków. W „Raymond Revuebar” w Soho zwykli bogacze bawili się z celebrytami w rodzaju Beatlesów, Petera Sellersa, Johna Millsa, Judy Garland czy Franka Sinatry. W ciągu kilku lat zgromadził tyle pieniędzy, że mógł zainwestować w pisma soft porno. Na początku był „King”, który miał być brytyjską odpowiedzią na „Playboya”. Kolejny – „Men Only” – pojawił się w 1971 roku. Potem przyszła kolej na inne, takie jak „Razzle”, „Escort” czy „Mayfair”. To było imperium Fiony Richmond, wyzwolonej córki pastora, byłej aktorki i aktorki porno, dla której rozwiódł się z żoną Jean. Kolejnym genialnym posunięciem Raymonda była inwestycja w nieruchomości. Wykorzystując krach na rynku lokali w połowie lat 70., wykupił ogromne obszary Soho i West Endu. Miał trójkę dzieci – Howarda i Debbie z żoną Jean oraz syna Derry’ego z młodzieńczego związku, z którym nie utrzymywał kontaktu i nie uwzględnił go w testamencie. Kochał tylko Debbie i jej chciał przekazać wszystko. Jedyna córka Raymonda była pełnym uroku, ale niesfornym dzieckiem. Wyrzucona z Cheltenham Ladies College, ponad wszystko chciała zrobić karierę jako piosenkarka, choć nie posiadała głosu, ani talentu. Nadużywała alkoholu i kokainy, często w obecności ojca, który wierzył że rodzina, która bawi się razem, trzyma się razem. Debbie urodziła dwie córki – pierwszą, Fawn, ze zawiązku z muzykiem rockowym Duncanem Mackayem, drugą, Indię Rose, z drugim mężem Johnem Jamesem, który do dziś zajmuje się nieruchomościami teścia. Niestabilność emocjonalna i depresje Debbie pogłębiły się po mastektomii, której poddała się po wykryciu raka piersi. W 1992 roku Dabbie została znaleziona martwa po przedawkowaniu narkotyków. Ostanie lata życia Paul Raymond spędził jak legendarny miliarder Howard Hughes. Nie pozwalał nawet odsłaniać zasłon w swoim luksusowym apartamencie obok hotelu Ritz, mając z okna jeden z najpiękniejszych widoków w stolicy, w tym 60 akrów Soho, które należały do niego. Howard Raymond, oprócz niewielkiego spadku po ojcu, jest właścicielem praw do zastrzeżonego znaku towarowego, jakim jest nazwa „król Soho”. Jean Raymond wróciła do Nottinghamshire, gdzie prowadziła grupę taneczną o nazwie The Groovy Grannies. Fiona Richmond jest właścicielką hoteli w Anglii i na Karaibach.

 

 PREMIERA: CANAL+, niedziela, 30 listopada 2014, 21:00

WENUS W FUTRZE (Venus in Fur)

reżyseria: Roman Polański

obsada: Emmanuelle Seigner, Mathieu Amalric

wenus w futrzeThomas (Mathieu Amalric) jest reżyserem, który poszukuje odtwórczyni głównej roli do swojej nowej sztuki. Casting nie przynosi rezultatu. Żadna z kandydatek nie nadaje się do roli kobiety, która zawiera umowę z mężczyzną, by uczynić z niego niewolnika. Zrezygnowany reżyser już zbiera się do wyjścia, gdy do teatru wbiega spóźniona Wanda (Emmanuelle Seigner). Nalega, by ją przesłuchał. Wydaje się bezczelna i zdesperowana. Thomas, bardziej dla świętego spokoju, niż z przekonania, daje jej szansę. Wkrótce przekonuje się, że znalazł aktorkę idealną do roli, która na jego oczach przechodzi zdumiewającą metamorfozę.

„Wenus w futrze” jest adaptacją wystawianej z ogromnym sukcesem na Broadwayu sztuki Davida Ivesa, inspirowanej nowelą pod tym samym tytułem autorstwa Leopolda von Sacher-Masocha. Po „Rzezi” Yasminy Rezy to dla Romana Polańskiego druga z rzędu filmowa adaptacja sztuki teatralnej. Na ekranie pojawiają się jedynie dwie postaci: aktorka i reżyser, których relacja dynamicznie się zmienia wraz z rozwojem akcji. Przy „Wenus w futrze” Polański ponownie zaprosił do współpracy operatora Pawła Edelmana, z którym wcześniej spotkali się na planach „Pianisty”, „Oliviera Twista” i „Autora widmo” i kompozytora Alexandre’a Desplata. – Z Pawłem porozumiewamy się w zasadzie bez słów; on doskonale wie, że chcę zrobić film jak najszybciej. Podobnie z Alexandre’em Desplat. Z oboma się zaprzyjaźniłem, obaj są wyjątkowymi ludźmi, którzy rozumieją moje pomysły i są w stanie je przewidywać, a także na swój sposób rozwijać – komplementuje stałych współpracowników Polański.

 

 PREMIERA: CANAL+, poniedziałek, 1 grudnia 2014, 23:00

GŁĘBIA CIEMNOŚCI (Deep In The Darkness)

Horror, USA, 2014

Reżyseria: Colin Theys

Obsada: Sean Patrick Thomas, Dean Stockwell

glebia ciemnosciDr. Michael Cayle (Sean Patrick Thomas) porzuca chaotyczne styl życia w Nowym Jorku na rzecz spokojnego miasteczka Ashborough. Ma nadzieję, że przeprowadzka pozytywnie wpłynie na relacje w rodzinie. Wkrótce po przybyciu na miejsce odkrywa jednak, że w ciemnych lasach za jego nowym domem mieszkają złowrogie istoty, które co pewien czas żądają składania im krwawych ofiar z ludzi. Film jest oparty na powieści Michaela Laimo pod tym samym tytułem.

 

 

PREMIERA: CANAL+, środa, 3 grudnia 2014, 23:00

MŁODA I PIĘKNA (Jeune & jolie)

Dramat, Francja, 2013

Reżyseria: François Ozon

Obsada: Marine Vacth, Géraldine Pailhas, Fantin Ravat, Frédéric Pierrot, Charlotte Rampling

mloda i pieknaIsabelle (Marine Vacth) pochodzi z bogatej paryskiej rodziny. Podczas wakacji na południu Francji spotyka przystojnego Niemca (Lucas Prisor), z którym przeżywa swój „pierwszy raz”, choć nie jest zaangażowana w związek z chłopakiem. Po powrocie do Paryża Isabelle zaczyna prowadzić podwójne życie. Dla rodziny i znajomych jest przykładną studentką i panną z dobrego domu, a równocześnie zarabia duże pieniądze jako ekskluzywna prostytutka. Zakłada stronę internetową, za pośrednictwem której dobiera klientów, z którymi spotyka się w hotelach. Do pracy podchodzi z dystansem i nie afiszuje się z zarobionymi pieniędzmi. Tylko brat Victor (Fantin Ravat) zna jej tajemnicę. Jednak pewnego dnia w wyniku splotu okoliczności, matka Isabelle (Géraldine Pailhas) odkrywa szokujący sekret córki.

„Młoda i piękna”, film według scenariusza i w reżyserii François Ozona („Basen”, „U niej w domu”), wnika w psyche dorastającej dziewczyny z dobrego domu w rytmie czterech pór roku, podkreślonych charakteryzującym każdą z nich utworem. Światowa premiera filmu miała miejsce podczas 66. Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Cannes, na którym obraz rywalizował o Złotą Palmę i zebrał pochwały od krytyków.

 

 

PREMIERA: CANAL+, piątek, 5 grudnia 2014, 21:00

KOBIETA W KLATCE (The Keeper of Lost Causes aka Kvinden i buret)

Kryminał, Szwecja, Dania, Niemcy, 2013

Reżyseria: Mikkel Norgaard

Obsada: Fares Fares, Kaas Nikolaj Lie, Sonja Richter, Mikkel Boe Følsgaard

MCDKEOF EC041Detektyw Carl Mørck (Nikolaj Lie Kaas) dochodzi do siebie po nieudanej akcji, w której zginęli dwaj jego najbliżsi współpracownicy, a on sam został ranny. Po rekonwalescencji szef przydziela Mørckowi departament Q, utworzony w celu ostatecznego zamknięcia spraw niewyjaśnionych zbrodni. W teorii zadaniem Carla, który dostaje do pomocy młodego policjanta Assada (Fares Fares), jest przekładanie papierów. Ale niepokorny detektyw nie zamierza tego robić. Zwraca uwagę na domniemane samobójstwo Merete Lynggaard (Sonja Richter), młodej parlamentarzystki, która miała pięć lat wcześniej wyskoczyć z promu, zostawiając na pokładzie upośledzonego brata, Uffe (Mikkel Boe Følsgaard). Wbrew ostrzeżeniom szefa, a później także poza prawem Mørck daje się porwać dochodzeniu i odkrywa, że zniknięcie kobiety nie było przypadkowe.

Mroczny kryminał „Kobieta w klatce” jest ekranizacją światowego bestsellera autorstwa duńskiego pisarza Jussiego Adlera-Olsena, który ma na koncie wszystkie najważniejsze nagrody literackie Skandynawii. Jest wśród nich prestiżowy Szklany Klucz – wyróżnienie, które w minionych latach zdobywali najwięksi mistrzowie skandynawskiego kryminału, tacy jak Henning Mankell, Stieg Larsson i Jø Nesbo. Autorem scenariusza filmu jest Nikolaj Arcel, nominowany do nagrody BAFTA scenarzysta głośnego „Millennium: Mężczyźni, którzy nienawidzą kobiet”. W roli głównej wystąpił Nikolaj Lie Kaas, znany m.in. z „Aniołów i demonów” oraz „Jabłek Adama”. Partneruje mu Fares Fares, gwiazda nominowanego do Oscara „Wroga numer jeden”. W filmie występuje również Sonia Richter, pamiętana z serialu „The Killing” czy filmu „Kobieta, która pragnęła mężczyzny”, w którym partnerował jej Marcin Dorociński.

 

 

SERIALE

 

MENTALISTA VI – serial kryminalny

PREMIERA: CANAL+ emisja wtorki godz. 21:00 odc. 14/22

 

RAKE – serial obyczajowy, odc. 7/13

PREMIERA: CANAL+, soboty, godz.  14:00

 

FISHEROWIE – serial komediowy, odc. 11/13

PREMIERA: CANAL+, czwartki, 21:00

 

DEFIANCE II – serial science fiction (6/13)

PREMIERA: CANAL+ Film, poniedziałki godz. 20:00

 

HOSTAGES – ZAKŁADNICY – serial sensacyjny (6/15)

PREMIERA: CANAL+, czwartki  godz. 21:30

 

SIOSTRA JACKIE VI – serial medyczny (7-8/12)

PREMIERA: CANAL+, wtorki, godz. 22:00 i 22:30

Podziel się na:
  • Dodaj do ulubionych
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • Twitter
  • Gadu-Gadu Live
  • Śledzik
  • Blogger.com
  • RSS

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.